OPINIÓN

Non quero ser como Beckham

Iolanda Veloso

Non quero ser como Beckham (nin como Iker Casillas)

Dedicado ás xogadoras do Celta Bosco

A noite na que a Roja gañou a Eurocopa reenviei un chío de Lucía Etxebarría que enlazaba coa súa revista dixital, Allegra Mag, concretamente cun artigo titulado “El opio del pueblo” no que contaban cantos cartos públicos nos custa o fútbol entre subvencións de concellos e comunidades autónomas, pelotazos urbanísticos e débedas con facenda e seguridade social. Sumando todo, unha auténtica millonada. Pero das gordas, das que rescataba a educación ou a sanidade públicas. Read more

Ler máis

Aproveitemos a oportunidade

Pepe Árias

“Quando os caminhos rematam começa a viagem”. György Lukács

Ninguém dixo que ia ser doado. O processo de recomposiçom no nacionalismo avança, sendo comentado em diferentes meios e por parte dalguns dos seus protagonistas, sem deixar num segundo plano a crise que sofre nestes momentos a velha política. Saber que nom se tem a verdade absoluta nom é sinónimo de debilidade política, e longe do que pode parecer fortalece ao conjunto, porque obriga ao entendimento desde a diferença.Desculpem se ao utilizar a palavra autocríticalhes passa pola cabeça algum tipo de artefato soviético, mas nestes momentos parece que é o melhor lugar para começar a dialogar. Read more

Ler máis

Compromiso (económico)

Sergio Barbeira

Compromiso (económico) por Galicia

Antes de nada, quero dicir que non me considero unha persoa nacionalista, aínda que en ocasións o pareza. Esta vai ser unha desas ocasións. Explícome. Pese a ter a nacionalidade española, eu considérome galego, non por un capricho rebelde ou por odio ao resto de españois. Non, simplemente porque é o que sinto e enganaríame dicindo o contrario. Ningúen nos pode impoñer o que somos. Ninguén. Dito isto, é necesario destacar que Galicia hoxe é unha comunidade autónoma que forma parte do Estado español, mais non sempre foi así. Durante 170 anos foi un reino independente, aínda que certo é que xa choveu dende entón. Read more

Ler máis

A outra devaluación

Xesús Veiga

Aínda que, a esta altura, non resulta orixinal dicilo convén lembrar que a crise económica está alterando gravemente as condicións de vida de millóns de persoas e abrindo fendas importantes na confianza social depositada, dende a metade do século XX, no sistema económico dominante nas sociedades europeas occidentais. Ocorre, poren, que esta desfeita tamén está provocando serias consecuencias no funcionamento do propio sistema democrático. Asistimos a unha dupla e preocupante depreciación: medra o empobrecemento de amplos sectores sociais e perden peso e vigor algúns dos instrumentos de representación da vontade da cidadanía. Read more

Ler máis

Moonrise Kingdom

Cibrán Tenreiro

Wes Anderson é algo así como o tipo máis cool do mundo. Só fai falla ver un plano calquera de calquera das súas películas. O seu universo persoal desborda clase: ten a actores marabillosos (desta, Bruce Willis, Edward Norton, Frances McDormand ou o seu fetiche Bill Murray) facendo papeis marabillosos en escenarios marabillosos (aquí, unha illa de Nova Inglaterra). E os personaxes fan cousas incribles e teñen obxectos e roupas preciosas. Desborda estilo, e ese podería ser o problema. O risco de converterse nun esclavo da súa propia maneira de facer as cousas. Pero, en xeral, sempre acaba por funcionar, porque esa estética preciosista non é baleira e ten algo detrás. Read more

Ler máis

Estímulos e vitaminas

Xosé Febrero

A propósito da crise vense facendo un paralelismo entre a situación económica galega, española e europea, e a situación dun doente que se estivera sometendo a un tratamento médico moi agresivo, como pode ser un tratamento de radioterapia ou quimioterapia. Os defensores de esta comparanza indican que a economía está “enferma”, e ademais das talladas necesarias nos tecidos “enfermos”, que se asimilan a intervencións cirúrxicas, compre tamén un réxime de estímulos económicos, que se asimilan ao consumo de vitaminas, a determinados alimentos que se consideran máis propicios, e a que o doente sufra o mínimo estrés posible. Read more

Ler máis

Estranha forma de lampreia

Joseph Ghamine

Ao estudar a variante portuguesa da língua, sempre os galegos trocamos alguma letra:

Eu fez um poema à Ponte da Chanca – por eu fiz.

– Ela fiz um poema à Ponte da Chanca – por ele fez.

– Eu esteve a falar com o esquio no meu pesadelo – por eu estive.

– Ele estive a falar com o esquio no meu pesadelo – por ele esteve.

Corrijo amiúde estes erros nas aulas:

– Ó Paulo, se você diz eu fez um poema à Ponte da Chanca, a gente conclui que o poema foi feito de forma simultânea por você – Eduardo – e algum outro poeta heterónimo no seu nome. Read more

Ler máis

Rescue me!

Francisco Martínez Hidalgo

A loita contra a palabra “rescate” leva varios días mobilizando á dereita española. Ninguén a quere pronunciar. Ninguén a quere escribir. Ninguén a quere recoñecer. Para substituíla téñense dito numerosos eufemismos: “apoio europeo”, “préstamo solidario”, “axuda comunitaria”… Algún xornalista de medios que si a escriben, con grandes titulares, ten padecido estes días pasados algún xesto maledicente por parte de Luís de Guindos e de Mariano Rajoy. Todo vale para que pareza que non, que este caso non é como os demais. O choteo en Twitter acadou o seu grao máximo co hashtag #EspañanoesUganda… aínda que ás veces poda parecelo. Read more

Ler máis

A privatización da maternidade

Iolanda Veloso

A Xunta presentou no parlamento galego un plan de dinamización demográfica para o noso avellentado país no que non está garantido o relevo xeracional. É lóxica a súa preocupación aínda que me gustaría darlles algúns argumentos para que non se preocupen demasiado, que os vexo algo agobiados co tema da reprodución. Nun tempo de recortes nos servizos públicos básicos, onde sobran profesoras, investigadoras, estudantes… tampouco é preciso esforzarse demasiado en ter moitos fillos a menos que teñamos garantido que van ser banqueiros, que é o que necesitamos para saír da crise. Read more

Ler máis

Contabilidade creativa

Xesús Veiga

Pasou o mes de Abril, cumpríronse tres anos dende a chegada de Alberto Núñez Feijoo á presidencia da Xunta e non existiu a campaña propagandística que cabía imaxinar, coñecendo os precedentes e os talantes que caracterizan aos actuais inquilinos de San Caetano.

Cando alguén administra recursos públicos debe render contas periódicas do seu labor. Convencionalmente, utilízanse os intervalos anuais para facer un balanzo dos resultados da xestión dos gobernos. Read more

Ler máis
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011