OPINIÓN

Onde foi a ideoloxía?

Francisco Martínez Hidalgo

Nunca a ideoloxía estivo tan viva coma hoxe. Tras os chamamentos ao sacrificio imprescindible de medidas impopulares (e antisociais) se oculta a ideoloxía. Tras a criminalización dos funcionarios, sen nunca pensar que os seus xefes son os políticos que eliximos entre todos, se oculta a ideoloxía. Tras o indubidable sacrificio do benestar colectivo e a igualdade social, en beneficio dun sistema financeiro voraz e insolidario, se oculta a ideoloxía. Mesmo tras as afirmacións que renegan da política ou acusan de ‘partidistas’ certas decisións, se oculta a ideoloxía. Read more

Ler máis

Á espera de movimento

Joseph Ghamine

A vida é feita de nadas – dizia o Miguel Torga.

Junho é feito de exames de classificação e certificação nas escolas oficiais de idiomas.

Classificar e certificar alunos com notas de 0 a 25 prejudica a plenitude da primavera. Ainda bem que da janela se enxergam os Ancares.

Distribuo os exames e as folhas de rascunho. Começam a escrever e achego-me à janela. A vida é feita de nadas, de grandes serras paradas.

Mas da montanha também ressoam alguns ventos. Read more

Ler máis

Froita que é amarga

Xesús Veiga

Aínda que non o recoñeza, Mariano Rajoy desexaría que todas as semanas dos vindeiros meses fosen como a que rematou o domingo día 1 de Xullo.O cumio celebrado polos dirixentes da UE tivo un desenlace menos negativo do que prognosticaban moitos analistas e, sobre todo, o tramo final da Eurocopa de fútbol concentrou unha parte importante da atención da maioría da poboación do Estado español. O éxito da selección dirixida por Vicente del Bosque conseguiu aliviar, momentaneamente, os síntomas depresivos que presenta, dende hai tempo, o corpo social.  Read more

Ler máis

O final das caixas (1ª parte)

Sergio Barbeira

O final das caixas. O tamaño si importa (1ª parte)

Para os que aínda non se decataron: o tamaño importa, e cada vez máis. Hai algo máis de dous anos dicíanme que as caixas españolas tiñan que fusionarse. O principal (e único) argumento era a necesidade de gañar tamaño para que as entidades resultantes fosen máis competitivas. Hoxe rímonos desa explicación, aínda que algúns (eu, entre eles) dubidamos no seu día de algo tan simple e que, agora, parece ridículo. Pero antes non o era tanto para os que presumían de expertos. Por que? Read more

Ler máis

Non quero ser como Beckham

Iolanda Veloso

Non quero ser como Beckham (nin como Iker Casillas)

Dedicado ás xogadoras do Celta Bosco

A noite na que a Roja gañou a Eurocopa reenviei un chío de Lucía Etxebarría que enlazaba coa súa revista dixital, Allegra Mag, concretamente cun artigo titulado “El opio del pueblo” no que contaban cantos cartos públicos nos custa o fútbol entre subvencións de concellos e comunidades autónomas, pelotazos urbanísticos e débedas con facenda e seguridade social. Sumando todo, unha auténtica millonada. Pero das gordas, das que rescataba a educación ou a sanidade públicas. Read more

Ler máis

Aproveitemos a oportunidade

Pepe Árias

“Quando os caminhos rematam começa a viagem”. György Lukács

Ninguém dixo que ia ser doado. O processo de recomposiçom no nacionalismo avança, sendo comentado em diferentes meios e por parte dalguns dos seus protagonistas, sem deixar num segundo plano a crise que sofre nestes momentos a velha política. Saber que nom se tem a verdade absoluta nom é sinónimo de debilidade política, e longe do que pode parecer fortalece ao conjunto, porque obriga ao entendimento desde a diferença.Desculpem se ao utilizar a palavra autocríticalhes passa pola cabeça algum tipo de artefato soviético, mas nestes momentos parece que é o melhor lugar para começar a dialogar. Read more

Ler máis

Compromiso (económico)

Sergio Barbeira

Compromiso (económico) por Galicia

Antes de nada, quero dicir que non me considero unha persoa nacionalista, aínda que en ocasións o pareza. Esta vai ser unha desas ocasións. Explícome. Pese a ter a nacionalidade española, eu considérome galego, non por un capricho rebelde ou por odio ao resto de españois. Non, simplemente porque é o que sinto e enganaríame dicindo o contrario. Ningúen nos pode impoñer o que somos. Ninguén. Dito isto, é necesario destacar que Galicia hoxe é unha comunidade autónoma que forma parte do Estado español, mais non sempre foi así. Durante 170 anos foi un reino independente, aínda que certo é que xa choveu dende entón. Read more

Ler máis

A outra devaluación

Xesús Veiga

Aínda que, a esta altura, non resulta orixinal dicilo convén lembrar que a crise económica está alterando gravemente as condicións de vida de millóns de persoas e abrindo fendas importantes na confianza social depositada, dende a metade do século XX, no sistema económico dominante nas sociedades europeas occidentais. Ocorre, poren, que esta desfeita tamén está provocando serias consecuencias no funcionamento do propio sistema democrático. Asistimos a unha dupla e preocupante depreciación: medra o empobrecemento de amplos sectores sociais e perden peso e vigor algúns dos instrumentos de representación da vontade da cidadanía. Read more

Ler máis

Moonrise Kingdom

Cibrán Tenreiro

Wes Anderson é algo así como o tipo máis cool do mundo. Só fai falla ver un plano calquera de calquera das súas películas. O seu universo persoal desborda clase: ten a actores marabillosos (desta, Bruce Willis, Edward Norton, Frances McDormand ou o seu fetiche Bill Murray) facendo papeis marabillosos en escenarios marabillosos (aquí, unha illa de Nova Inglaterra). E os personaxes fan cousas incribles e teñen obxectos e roupas preciosas. Desborda estilo, e ese podería ser o problema. O risco de converterse nun esclavo da súa propia maneira de facer as cousas. Pero, en xeral, sempre acaba por funcionar, porque esa estética preciosista non é baleira e ten algo detrás. Read more

Ler máis

Estímulos e vitaminas

Xosé Febrero

A propósito da crise vense facendo un paralelismo entre a situación económica galega, española e europea, e a situación dun doente que se estivera sometendo a un tratamento médico moi agresivo, como pode ser un tratamento de radioterapia ou quimioterapia. Os defensores de esta comparanza indican que a economía está “enferma”, e ademais das talladas necesarias nos tecidos “enfermos”, que se asimilan a intervencións cirúrxicas, compre tamén un réxime de estímulos económicos, que se asimilan ao consumo de vitaminas, a determinados alimentos que se consideran máis propicios, e a que o doente sufra o mínimo estrés posible. Read more

Ler máis
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011