Publicado por: tdadministracion

Fascismo do século XXI

Por Enrique Sáez Ponte

As eleccións europeas amosaron en moitos países (Francia, Reino Unido, Dinamarca, Hungría, Grecia, Holanda, Austria…) unha suba de partidos xenófobos e antieuropeos. A volta de organizacións que reproducen argumentos ideolóxicos do fascismo a espazos próximos do poder político en sociedades avanzadas require unha reflexión e unha análise que axude a identificar os elementos sociais, as mensaxes ideolóxicas e o tipo de ecosistema político que facilitan o desenvolvemento destes movementos.

A exaltación do patriotismo é un elemento emocional doado para mobilizar a parte da poboación. Cómpre defender a patria, evitando a perda dos valores culturais propios e da capacidade de xestionar os seus recursos: as grandes empresas, os postos de traballo, o acceso ao mercado interior…

Ler máis

Bipartidismo sobre area movediza

Non son os movementos alternativos que activan a participación da cidadanía…

Ler máis

Entrevista: Xosé Luís Franco Grande

Autor de «Outra política para outros tempos», de recente publicación, Xosé Luís Franco Grande está convencido de que a xente acudiu ás eleccións europeas do 15-M cunha información escasa, e sen saber moi ben o que ía votar. Bótalles a culpa aos medios con maior influencia do país. Cre ademais que o momento da cultura galega é malo, mais non só aquí, entre outras cousas porque non se ten producido, dende o punto de vista da creación, nada novo nos últimos anos. Sobre a cuestión lingüística e a cultura galega fai unha chamada ao pacto entre todos os partidos, convencido de que tan iletrado é o Goberno de Madrid coma este (de Galicia). Asemade, repasa nesta entrevista as confrontacións que tivo con algúns membros da súa xeración, entre eles Xosé Manuel Beiras e Xosé Luís Méndez Ferrín.

Ler máis

Das redes sociais como taberna global

Miguel Vázquez Freire

Dous sucesos de moi diferente índole prenderon lume nas redes sociais provocando un debate que, por outra banda, non é novo: debe restrinxirse a liberdade de expresión nas redes? E, ao fío deste interrogante xeral, estoutros complementarios: precísase unha adaptación das leis aos novos usos comunicativos ou abonda con aplicar as preexistentes, concibidas para os medios tradicionais?, chega con promover o uso responsable entre os usuarios das redes sociais ou pode estar xustificado algún tipo de de censura ou castigo penal para o mal uso?
Os feitos son xa ben coñecidos. O 12 de maio morría, tiroteada en plena rúa, Isabel Carrasco, presidenta da Deputación de León e da organización provincial do PP. Sete días despois, o Real Madrid de baloncesto perdía fronte ao Maccabi de Tel Aviv a final da copa de Europa. Despois destes sucesos, decenas de mensaxes (que replicados na rede acadaron a cifra de centos, posiblemente miles) circularon, sobre todo en twiter, con contidos insultantes, altamente agresivos e, no segundo caso, xenófobos e antisemitas, que non paga a pena reproducir. Tras deles chegaron as reaccións: no primeiro caso, as dos políticos afíns á vítima do crime, en xeral secundados polos dos outros grupos representados no arco parlamentario, reclamando castigos exemplares, reclamación que cedo atopou eco no propio goberno, con declaracións do ministro de Interior prometendo estudar medidas; no segundo, as das organizacións xudías españolas, que presentaron formalmente…

Ler máis

EE.UU. – EU: axenda oculta

Dende mediados de 2013, a Unión Europea e os EE.UU. están a negociar o Tratado…

Ler máis

Con data de caducidade

Alguén escribiu que a proclamación do rei Felipe VI é a última emanación…

Ler máis

O público… a que prezo?

Tomando o modelo que Feijóo escolleu para o novo hospital de Vigo, o autor alerta a respecto de como o PP despreza o público e avanza na parivatización dos servizos. Un artigo de Xurxo Borrazás.

Ler máis

As fotos de Asunta Basterra

A Asociación de Medios en Galego posiciónase neste comunicado radicalmente en contra da recente publicación, por parte de diferentes medios de comunicación públicos e privados, das fotografías de Asunta Basterra.

Ler máis

Catalunya, mon amour

No meu artigo publicado no número 200 da edición en papel da revista TEMPOS NOVOS (xaneiro 2014), quedou pendente abordar con certo detalle a cuestión catalá, que leva tempo ocupando o centro do escenario político. O rebumbio crecente de acusacións cruzadas, desafogos viscerais, espasmos patrióticos dun e doutro lado, verdades descontextualizadas, medias
verdades, falsidades mellor ou peor adobadas, espadadas xurídicas, recursos a unha historia sempre manipulada, balances e contrabalances económicos, predicións paradisíacas, escenarios apocalípticos e algunha que outra análise racional, xira todo arredor dunha realidade indiscutible e de dúas preguntas que derivan dela.

A realidade é que, polas causas que sexa, unha abafadora maioría da sociedade catalá quere exercer o dereito de autodeterminación, isto é, quere decidir libremente que facer consigo mesma no que atinxe á súa relación co Estado español, e que unha parte considerable desa maioría desexa que o exercicio dese dereito se oriente no sentido de separar a Cataluña de España para constituír un novo Estado dentro da Unión Europea. E de aquí veñen as preguntas. Primeira: é lexítimo, dentro dos principios universais da democracia moderna, ese dereito? Dito doutro modo: é democrático que a sociedade catalá manifeste a súa vontade maioritaria nese asunto ou o democrático é impedirlle que o faga por aplicación da legalidade constitucional vixente? Segunda pregunta: a hipotética secesión de Cataluña sería beneficiosa ou prexudicial para os seus habitantes? (En que sería claramente prexudicial para o resto de España hai acordo).

Ler máis

Xestionando o medo

As razóns de seguridade funcionan como un argumento de autoridade para cortar…

Ler máis
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011