O nacionalismo galego e a independencia de Cataluña

Cada vez falta menos para o 9 de novembro de 2014, día sinalado nas axendas políticas todas por ser para uns a data histórica na que Cataluña decidirá se quere ser un Estado independente, e para outros o día da consulta ilegal que de ningunha maneira se vai celebrar. Para a maioría supoño que se trata sobre todo dunha data marcada pola incerteza e mesmo pola inevitable inquedanza que se deriva da contemplación de dúas razóns e dous poderes que fixeron todo o posible para non chegar a ningún tipo de entendemento.

Razóns teñen tamén os cataláns que queren a independencia, tantas polo menos como os que non a queren. No debate esgrimíronse argumentos de todo tipo, desde os máis trucados, baseados na incrible emotividade que aínda son quen de espertar reais ou inventados agravios históricos, ata os máis (relativamente) obxectivables, que son os que adoitan atopar fundamento na economía. Aínda sen chegaren os asuntos económicos a hexemonizar o debate sobre a independencia na mesma medida en que o fixeron en Escocia, é evidente que as cuestións relacionadas co diñeiro, co nivel de vida e coas expectativas dunha maior riqueza futura están a ser elementos moi importantes para que os cidadáns de Cataluña se coloquen do lado do si ou na beira do non. A propia Generalitat puxo en marcha un Consello para a Transición Nacional que ten como principal encarga a elaboración de informes detallados e rigorosos, aínda que cun carácter inevitablemente desiderativo, sobre as consecuencias económicas da independencia. Trátase de que os cataláns se convenzan de que teñen algo grande que ganar coa independencia –uns 12.000 millóns de euros anuais– e de que, por tanto, os riscos da aposta merecen a pena.

Como o goberno de España non só está, loxicamente, en contra da secesión de Cataluña, senón que ademais prohibe a realización do referendo por consideralo ilegal, nin sequera contempla a posibilidade de que o escenario deseñado por CiU e ERC chegue a tomar corpo máis alá dos papeis e os pronunciamentos políticos. Por tanto, non encargou, que se saiba, informe ningún sobre como podería afectar á economía española unha hipotética separación e limitouse a advertir reiteradamente que o divorcio suporía a inmediata exclusión de Cataluña da UE e do euro. Porén, fóra do ámbito gobernamental, todos os economistas coinciden en que

Ler máis

Estado de excepción e de emerencia política

Visto en panorámica todo o que está sucedendo, a conclusión non pode ser outra: vivimos social, política e democraticamente sometidos aos condicionamentos que son propios dun estado de excepción. Non é formalmente equiparable a unha ocupación militar, nin ten detrás un decreto de confinamento cidadá e suspensión de garantías, pero si tódolos condimentos que as converten, na práctica, en papel mollado. E xa resulta difícil respirar. Co achicamento do Estado e a redefinición das súas funcións tradicionais en beneficio dun mercado caníbal, todo un éxito atribuído aos voitres do neoliberalismo, e coa credibilidade e lexitimidade dos partidos polo chan, fai auga a arquitectura sobre a que trinta e seis anos atrás se lle dera forma a un sistema político de transición. Forzosamente provisional, porque non fora o froito dun consenso entre o réxime da ditadura e a oposición democrática, como adoitan dicir os historiadores acomodados, senón a imposición da fracción reformista do franquismo á oposición. Explosiona agora,

Ler máis

O patrimonio común galego-portugués

O pasado 18 de outubro fixo 10 anos que un grupo de profesores e profesoras entregaba na sede da Unesco en Paris unha candidatura do patrimonio común galego- portugués. A primeira Candidatura Multinacional promovida por centros educativos de dous países da Unión Europea, e avalada por dous Estados. Pero detrás desta entrega houbo un intenso traballo conducido pola Asociación Cultural e Pedagóxica Ponte…nas ondas!
Un patrimonio para o futuro

Os tempos son chegados para emprender unha nova campaña pola inscrición do patrimonio común galego-portugués na Lista Representativa da Unesco. Unha iniciativa que procura o compromiso e a decisión firme de apoiar e empuxar ás institucións neste necesario proceso. As administracións deben sentir o alento e a demanda da sociedade civil, das persoas “portadoras” deste patrimonio.

Ler máis

A Asociación de Medios en Galego presenta a súa proposta de Lei de Publicidade Institucional

A Asociación de Medios en Galego, da que forma parte TEMPOS NOVOS, presentou no Rexistro do Parlamento Galego a súa proposta de Lei de Publicidade Institucional.

Fíxoo a través dos grupos parlamentares de AGE e do BNG, unha vez que o PSdG asegurou que apoiará a proposición pero que non recoñece todo o texto e o PPsG lembrou que está traballando na súa proposta. A entidade indicou que pretende “protexer,
cultivar, difundir e socializar o idioma galego , e facelo resaltando os valores positivos da utilización da nosa lingua”. Para iso reclaman transparencia no reparto das axudas públicas e da
publicidade aos medios de comunicación.

Ler máis

Estado de excepción e de emerxencia política

Visto en panorámica todo o que está sucedendo, a conclusión non pode ser outra: vivimos social, política e democraticamente sometidos aos condicionamentos que son propios dun estado de excepción. Non é formalmente equiparable a unha ocupación militar, nin ten detrás un decreto de confinamento cidadá e suspensión de garantías, pero si tódolos condimentos que as converten, na práctica, en papel mollado. E xa resulta difícil respirar. Co achicamento do Estado e a redefinición das súas funcións tradicionais en beneficio dun mercado caníbal, todo un éxito atribuído aos voitres do neoliberalismo, e coa credibilidade e lexitimidade dos partidos polo chan, fai auga a arquitectura sobre a que trinta e seis anos atrás se lle dera forma a un sistema político de transición. Forzosamente provisional, porque non fora o froito dun consenso entre o réxime da ditadura e a oposición democrática, como adoitan dicir os historiadores acomodados, senón a imposición da fracción reformista do franquismo á oposición.

Ler máis

Fascismo do século XXI

Por Enrique Sáez Ponte

As eleccións europeas amosaron en moitos países (Francia, Reino Unido, Dinamarca, Hungría, Grecia, Holanda, Austria…) unha suba de partidos xenófobos e antieuropeos. A volta de organizacións que reproducen argumentos ideolóxicos do fascismo a espazos próximos do poder político en sociedades avanzadas require unha reflexión e unha análise que axude a identificar os elementos sociais, as mensaxes ideolóxicas e o tipo de ecosistema político que facilitan o desenvolvemento destes movementos.

A exaltación do patriotismo é un elemento emocional doado para mobilizar a parte da poboación. Cómpre defender a patria, evitando a perda dos valores culturais propios e da capacidade de xestionar os seus recursos: as grandes empresas, os postos de traballo, o acceso ao mercado interior… A propia moeda nacional convértese en símbolo patrio, xunto coa bandeira ou o himno, un reflexo da independencia e da soberanía, un activo nacional a defender ou mesmo recuperar.

O patriotismo non é necesariamente un problema ou un defecto, pero levado aos extremos é un punto de apoio para partidos retrógrados, que promoven unha volta a situacións máis illadas. Isto dálle pulo ao euroescepticismo. No caso de Inglaterra (non digo Reino Unido porque esta corrente non é tan forte en Escocia) é moi popular e conecta con tradicións políticas antigas, ligadas ao que eles chamaron “splendid isolation” para definir as súas relacións co continente e co resto do mundo.

Ler máis

Entrevista: Xosé Luís Franco Grande

Autor de «Outra política para outros tempos», de recente publicación, Xosé Luís Franco Grande está convencido de que a xente acudiu ás eleccións europeas do 15-M cunha información escasa, e sen saber moi ben o que ía votar. Bótalles a culpa aos medios con maior influencia do país. Cre ademais que o momento da cultura galega é malo, mais non só aquí, entre outras cousas porque non se ten producido, dende o punto de vista da creación, nada novo nos últimos anos. Sobre a cuestión lingüística e a cultura galega fai unha chamada ao pacto entre todos os partidos, convencido de que tan iletrado é o Goberno de Madrid coma este (de Galicia). Asemade, repasa nesta entrevista as confrontacións que tivo con algúns membros da súa xeración, entre eles Xosé Manuel Beiras e Xosé Luís Méndez Ferrín.

Ler máis

Das redes sociais como taberna global

Miguel Vázquez Freire

Dous sucesos de moi diferente índole prenderon lume nas redes sociais provocando un debate que, por outra banda, non é novo: debe restrinxirse a liberdade de expresión nas redes? E, ao fío deste interrogante xeral, estoutros complementarios: precísase unha adaptación das leis aos novos usos comunicativos ou abonda con aplicar as preexistentes, concibidas para os medios tradicionais?, chega con promover o uso responsable entre os usuarios das redes sociais ou pode estar xustificado algún tipo de de censura ou castigo penal para o mal uso?
Os feitos son xa ben coñecidos. O 12 de maio morría, tiroteada en plena rúa, Isabel Carrasco, presidenta da Deputación de León e da organización provincial do PP. Sete días despois, o Real Madrid de baloncesto perdía fronte ao Maccabi de Tel Aviv a final da copa de Europa. Despois destes sucesos, decenas de mensaxes (que replicados na rede acadaron a cifra de centos, posiblemente miles) circularon, sobre todo en twiter, con contidos insultantes, altamente agresivos e, no segundo caso, xenófobos e antisemitas, que non paga a pena reproducir. Tras deles chegaron as reaccións: no primeiro caso, as dos políticos afíns á vítima do crime, en xeral secundados polos dos outros grupos representados no arco parlamentario, reclamando castigos exemplares, reclamación que cedo atopou eco no propio goberno, con declaracións do ministro de Interior prometendo estudar medidas; no segundo, as das organizacións xudías españolas, que presentaron formalmente…

Ler máis

Bipartidismo sobre area movediza

Non son os movementos alternativos que activan a participación da cidadanía nos asuntos públicos quen provoca que o bipartidismo entre en barrena. Teñen…

Ler máis

EE.UU. – EU: axenda oculta

Dende mediados de 2013, a Unión Europea e os EE.UU. están a negociar o Tratado Transatlántico de Comercio e Investimentos (TTIP polas súas siglas en…

Ler máis

Con data de caducidade

Alguén escribiu que a proclamación do rei Felipe VI é a última emanación do mito fundacional da Transición. Subscribímolo. E a abdicación previa…

Ler máis

O público… a que prezo?

Tomando o modelo que Feijóo escolleu para o novo hospital de Vigo, o autor alerta a respecto de como o PP despreza o público e avanza na parivatización dos servizos. Un artigo de Xurxo Borrazás.

Ler máis
Algúns dereitos reservados - Tempos Dixital 2011